Here without me

روزی روزگاری آوین که صدام می کردن میگفتن جانم و الان آوینه نیست. آوین انگار تعریف یه بخشی از هویت منه که خیلی وقته جاش فقط تو آرشیوهاست. تو مرداد نود و یک و بقیه اون روزای دور.

میگم که خدایا، بهم قدرت نوشتن و پیوسته نوشتن بده که این جز جادوییترین قابلیت های آدمیزاده. و فکر میکنم چند وقته که کاملا از دست دادمش و کسی جز خودم مقصر نیست.

ماه را به هیچکس نمی دهم ...