Who's singing؟

به عنوان یه آدمی که نصف روزش آنلاینه و توئیتر و اینستاگرم میچرخه همش، میدونم ممکنه حرف مفتی به نظر برسه.اما آخ که قدرت خدا چقدر از تکنولوژی بدم میاد.ازش استفاده می کنم ها اما واقعن اگه نبود چی میشد آخه؟ این همه ارتباط با هرکسی، تاکید میکنم هرکسی بی نهایت فرسایشیه.من خلوت خودم و دوست دارم، بعد یه جورایی الان خب میگم اگه تلگرام پاک کنم .. بعدش فلان کار و نمیتونم کنم.باز مجبور به نصبشم.انگار ماها محکومیم اینجوری باشیم.زور تکنولوژی بیشتره ..

پووووف.

معماری ام همینجوری.من نمیفهمم بشر چرا تو همون معماری باروک و رنسانس توقف نکرد و به بیشترش ادامه داد؟ پاز میداشتن باید.بعد اون شب همینجوری که داشتم معماری جهان می خوندم و هی تکرار میکردم هرچیزی و رسیدم به سیه نا دل کمپو.بعد همینجوری بی دلیل خیلی از اون رنگ و از ایتالیای اون شکلی خوشم میاد.هی داشتم نگاش میکردم که اینستاگرم یه فالو ریکوئست اومد.نگا میکنم میبینم یه دختر ایرانیه ست که دقیقققن سیه نا معماری میخونه.

بعد اینجوری شدم که شت.چه باحال.

خلاصه که منو ول کنن همون حوالی ها، همون دوره ها، همون گمگشتگی ها لطفن.خواسته ی دیگه ای هم ندارم در حال حاضر.

ماه را به هیچکس نمی دهم ...